บทที่ 97 .

เลอสรรอ้าปากค้างไม่นึกว่าจะได้ยินถ้อยคำแบบนี้จากน้องสาวบุญธรรม

“อีนั่นกูก็ฆ่ามันตายเองแหละ เพราะมันน่ะ บังอาจรู้ว่ากูรักพี่เลอสรร ฮึก พี่สรร แม่พี่น่ะกีดกันความรักที่มิลมีให้พี่” เธอหันมามองเลอสรรแล้วเปลี่ยนน้ำเสียงอ่อนลง

“ไม่ ไม่จริง” เลอสรรส่ายหน้าหวือ ภาวนาว่ามารดาคงไม่ตายเพราะเด็กสาวที่ท่านรักแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ